Vergeten geld

Het was weer eens zo’n dag… Ik had een afspraak en daarna een vergadering in Rotterdam en moest om 10 uur ’s ochtends de trein halen. Ik was ruim op tijd wakker maar was thuis te lang aan het frutselen geweest, zodat ik me alsnog moest haasten. Ik fietste hard, plempte het rijwiel ergens neer en rende naar boven, het perron op. Daar stond een trein, maar naar m’n gevoel met z’n neus de verkeerde richting op. Ik rende langs de trein, op weg naar het bord waarop staat langs welke stations de trein zou gaan. Op dat moment gingen de deuren dicht. Een seconde later zag ik waar de trein naartoe ging: het was de juiste.

“Als hier om precies deze tijd een trein staat, natuurlijk is het hem dan!” “Waarom heb ik het niet aan iemand gevraagd die in de trein stond?” “Grrrrr”. Nu zou ik zeker te laat komen op de afspraak.

Ik liep naar beneden om een broodje te kopen, maar had geen geld. Ik liep naar de geldautomaat, schoof mijn pas erin, pincode intoetsen… 20 euro, ja, o nee, 50 euro, correctie, 50 euro, allerlei gedachten spookten door mijn hoofd, wat stom dat die trein zo wegreed, wat voor broodje zal ik kopen, nee toch maar geen broodje, en ik liep naar boven.

Pas toen ik de lunch in Rotterdam wilde betalen, kwam ik erachter dat ik de vijftig euro had laten zitten in de pinautomaat. O nee! Ik had zin om de Postbank te bellen om te vragen wat ze in zo’n geval doen, maar dat is er bij ingeschoten.

De 50 euro is een paar weken later keurig teruggeboekt.